Visita dende Mauritania

Nin máis nin menos que dende Mauritania veu Pedro a contarnos un conto no que o sol e a lúa atoparon xuntos un sistema para sacar auga do profundo da terra grazas a unhas "culleriñas máxicas" que funcionan cos raíños do sol (placas de enerxía solar)



Pedro, ataviado co seu traxe e pano na cabeza para protexerse do Sol contounos como el e os seus compañeiros e compañeiras da ONG " Rebibir" colaboran coa xente de aldeas de Mauritania construíndo pozos cos que grazas á enerxía so sol poder sacar auga e regar os hortos nos que colleitan verduriñas como as que nós temos no noso horto do cole: rábanos, cabazas, patacas, pementos etc...


A nós sorpendeunos moito a súa vestimenta e fixemos unha chea de preguntas que asaltaron as nosas cabeciñas ao ver as fotos que Pedro nos trouxo e escoitar a fermosa historia de cooperación.
Curisidades como:
-por que comen coas mans e todos dun mesmo prato?



-cantos kilómetros hai ata o teu país. Cantos días tradariamos. En que viaxaches?
-Por que non levan zapatos?
-Son todos negros???
-para que tapan as prantas dos hortos?
-por que se tapan as mulleres?
-teñen xoguetes?
-por que só se encargan as mulleres dos hortos? que fan os homes?


etc.................

A verdade é que pasamos unha tardiña moi entrañable, e estamos moi moi moivados cara o tema. Grazas Pedro pola túa compaña e pola historia bonita que nos contache. Queremos que leves contigo a Mauritania unha chea de bicos e apertas dos nenos e nenas de Infantil. MUAKSSSSS!!!


Con esta visita iniciamos o proxecto de colaboración do centro con esta ONG xa que todas as etapas teñen previstas actividades nesta liña. Invitámosvos a que visitedes a súa web para coñecer un pouco máis o proxecto: Rebibir
En Infantil esta foi a motivación de cara a iniciar un proxecto ao redor de "África" que desenvolveremos ao longo deste mes con moitas outras actividades que nos vaian xurdindo e que probablemente retomemos á volta das vacacións. Xa sabedes o que poden dar de si os proxectos verdade??? Xa vos iremos contando.

Somos a clase do sol

Ola!!!! por fin temos nome da claseeeeeee!!!

Vaia, non é que non o tiveramos o que pasa é que aínda non o contaramos aquí no blog. E é que andamos moi ocupados, no cole de grandes facemos tantas cousas e as vivimos tan intensamente que....bufffff!!!!

Pois como sabedes somos a "Clase do SOl". Durante un tempo estivemos aportando á aula cousiñas da casa relacionadas co tema: contos, imaxes, bonecos...e con Carmen estivemos navegando pola rede en busca de máis información.

Fixemos un estupendísimo mural en varios pasos:

-Pintamos un fondo con rodillos





-Fixemos os nosos nomes con acuarelas



-Con Ana preparamos uns "SUNS" para despois pegarlles as nosas caras:




Para despois colgalos todos nun mural moi grande con un sol feito de papeliños que adornou durante o noso corredor.
A que está moi chulo??!!

Preparando o magosto

E despois de ler esta fermosa historia temos que contarvos como preparamos a popular festa, e como non, é obrigado tamén facer referencia a que con esta mesma festa o pasado 16 de novembro, hai un ano, inauguramos este fermosos espazo de comunicación que é o noso blog. Aquí
e aquí.
E queremos aproveitar tamén para animarvos a participar maís nel e agradecervos a vosa presencia aí detrás da pantalla.

Ben, feito este paréntese queremos que vexades como preparamos a festa.

Para a parte musical contamos coa axuda dos rapaces e rapazas de 3º ESO que son uns artistas e que con eles conseguimos darlle un toque moi especial á canción. Grazas chicos e chicas, quedounos redonda!

Nas aulas estivemos a falar da festa como tradición, do significado e elementos da mesma, recollendo e aportando outros froitos e elementos propios da estación a partir dos cales fomos investigando, falando, contando, escribindo, lendo etc.....

Tamén tivemos que elaborar un recipiente no que poder meter as castañas para despois comelas cos compañeiros e compañeiras de todo o cole na festa.

Coma sempre recorrimos ao material de refugallo, é dicir, buscamos a maneira de poderlle dar un segundo uso a materiais cotiás que nun principio ían ir ao lixo. Desta maneira reducimos resíduos e materiais de novo uso.
Desta volta foi con caixas de cereais e galletas e bolsas de plástico para recubrilas e darlles cor e para facer a cinta coa que as colgariamos do pescozo e poder ter as mans libres para comer e pelar castaniñas.

Para a decoración artística quixemos arpoveitar que se celebrou en outubro o 130 aniversario do nacemento de Pablo Picasso para iniciar un proxecto sobre o artista que levaremos ao longo de todo o curso. Para esta ocasión cada grupo elexiu un cadro do pintor para colorear e darlle este toque especial ao noso "cucurucho" de castañas.










E como sabemos que estades deseosos/as de cantar con nós, despois de escoitarnos todos estes días previos á festa cantala, aquí tedes a letra da canción. Trátase dunha canción recollida en terras portuguesas en lingua mirandesa, propia da zona de Miranda do Douro. Aquí a tedes en Galego xa que esta foi a versión que fixemos nós para que fose máis sinxelo. Se queredes ver unha versión en mirandés premede aquí.
A melodía xa vola ensinamos cada un de nós. Veña a practicar!!

Mirame Miguel
como estou de bonitiña
saia de burel
camisiña de estopiña

Vi venir la gaita
i o gaiteiro non
ai que pena tenho
no meu coraÇón

Mirame Miguel
como estou de bonitinha
saia de burel
camisiña de estopinha

Tenho tres ovellas
mais unha cordeira
querome casar
e non acho quen me queira

Mirame Mguel.......

Baila Pedro baila
señora quero pan
baila máis un pouco
que logo te darán

Mirame MIguel.....

O MAGOSTOOO!!!

É tempo de outono. As lareiras alumean e xa se sinte o estalar das castañas ao lume. É un deses momentos marabillosos nos que a carón do lume os maoires nos contaban historias cheas de maxia. Pois por que non…vouvos contar unha historia que aconteceu non fai moito tempo nun lugar chamado Galén.

...que soe o profundo zoar da zanfona acompasando o zumbido do ar para dar alento a este conto...

Como todos os anos os Galenen@s dispoñíanse a festexar o magosto.

Que facer?.... cantar… bailar…

A música sempre é un bo xeito para pasar o rato, pensaron. Pero, que cantamos? Sabemos moitas cancións e moi fermosas, pero… cal?

Unha proposta xurdiu da nada...e do todo: “Mírame Miguel” traída dende a raia de Portugal.

É unha bonita canción e nós sabémola moi ben pero... e si convidamos a alguén para cantar con nós? pensaron.

Entón decatáronse de que coñecían a un grupo de rapaces que, aínda que moi maiores, de seguro lles apetecería cantar e que tiñan un cantar moi fermoso. Sen darlle máis voltas ao asunto decidiron falar con eles.

A proposta foi clara e apetecible ante a cal non se puideron resistir.

Os días ían pasando e o Magosto aos poucos estaba máis preto. Para que todo fose un éxito decidiron xuntarse a ensaiar uns días antes da gran festa.

Cando parecía que xa todo estaba listo... chegou a guinda ao pastel!!! Uns músicos que por alí andaban, entusiasmados ao estoitar a aqueles nenos e nenas cantar, pedíronlles si podían acompañalos.

Que gran privilexio!!!- pensaron eles. Poder acompañar a uns cantantes tan feitos.

Agora si que xa todo estaba listo.Só quedaba o gran día e..... non tardou en chegar.

O día foi moi especial coa xuntanza dos mellores artístas do lugar. O nivel era moi alto e como non, os Galenen@os estaban alí para amosar o seu bo facer e como non podía ser de outro xeito tocoulles dar comezo ao festival.

Saiu XENIAAAAALLLLL!!!!!

PARABÉNSSSSSS!!!- escoitábase.

A festa seguiu e gozaron de todos os artistas que alí se deron cita.

A festa foi un éxito. Logo do gran festival músical chegaron as castañas, quentiñas e saborosas para darlle tamén un pouquiño de calor a aquela fría tarde de outono.

O alento remata xa que a zanfona vai deixando de zoar ... polo tanto a historia ten que rematar.

Ata pronto.

O outono en Piugos

Grazas ás mamás de Carla e Sara o pasado martes puidemos gozar da natureza e das marabillas que esta nos ofrece nas diferentes épocas do ano. Desta volta puidemos recolectar elementos naturais propios da estación na que estamos e gozar da finca tan estupenda que compartiron con nós. Recollemos cogumelos, follas , frambuesas, landras e castañas que levamos ás aulas para completar o proxecto no que estamos sobre o outono.






Tamén puidemos ver aos coelliños e as súas tobeiras no chan, entre os fientos e excavadas na terra que nos deron moito que pensar e preguntar: ....para que as fan?, por onde saen despois de entrar?, por que non se deixan ver? etc.....




Tamén descubrimos onde nacen os kiwis aínda que non puidemos recolleitar ningún porque hai que deixalos madurecer. E vendo os Kiwis chamounos moito a atención esta "roupa" colgada nos arredores .... o "avó Pepe" contounos que era para espantar aos paxaros e protexer así os kiwis...sorprendeunos moito este uso. Que inxeniosos son sempre os avós verdade?



Carla e Sara fixeron de guías da visita, ensinándonos lugares segredos entre os fientos, descubrindo onde poder atopar cogumelos e sobre todo compartiron con nós este lugar privilexiado no que tamén houbo tempo para o xogo.





Xa vedes o ben que o pasamos. Dende quí agradecer a Belén e Luísa a súa sempre boa disposición a colaborar, agradecer o almorzo tan rico que coma sempre nos tiñan preparado e como non ao avó Pepe por descubrirnos os seus segredos e transimitir a súa sabiduría sobre a nautreza. E como non, tamén agradecerlle á avoa a sempre cálida benvida e acollemento na súa casiña. Este ano almorzamos quentiños ao carón da cociña de leña e degustamos a repostería de Luísa feita con moito agarimo.




Grazas de verdade.

E xa sabedes todas as mamás e papás que estamos sempre abertos a posibles colaboracións, xa sexa ir con vós fóra do cole como recibirvos nas nosas aulas para compartir con vós un ratiño especial e moi moi gratificante e motivador. Podedes ver as experiencias de outras familais neste sentido nas diferentes entradas do blog. Mirade aquí.

Xa sabedes que estades todos e todas invitados a colaborar en proxectos ao longo do curso, animádevos!!