O 8 de Marzo foi o día Internacional da Muller, e como todos os anos os nenos e nenas de infantil, 1º e 2º de primaria iniciamos un pequeno proxecto.
Nas asembleas das diferentes aulas conversamos ao redor do tema das diferencias físicas entre homes e mulleres, a igualdade de dereitos e oportunidades, a liberdade para decidir ser como cada un queremos ser independentemente do noso sexo, a corresponsabilidade nas tarefas cotiás, os xogos etc....
Limos tamén algúns contos sobre estes temas: "Las aventuras de Cecilia y el Dragón", "Los colores de lulila", "Vanesa non quere ser princesa", "Olivia no quiere ser princesa" e "Artur e Clementina" que nos serviron tamén para reflexionar.
En todas as asembleas falamos de cales eran, para cada un de nós, as mulleres máis importantes, e acordamos por grande maioría que eran as nosas mamás e avoas. E fixemos estes traballiños que vedes aquí ao redor destas figuras tan importantes nas nosas vidas.
Os nenos e nenas da clase das Bolboretas debuxamos ás nosas mamás e elaboramos estas flores tan lindas con pedaciños de papel reutilizado de mostrarios de teas.
Na clase das arañas representamos ás nosas mamás en volume, con plastilina.
Os máis grandes de infantil centrámonos no reparto de tarefas na casa e debuxamos o que cada un de nós fai habitualmente nos nosos fogares.
En Primaria os nenos e nenas de 1º escollemos á muller máis importante das nosas vidas. Para algúns foi moi difícil escoller a unha soa e incluímos tamén ás avoas. E mirade que ben escribimos xa!!! Fixemos unha descrición de como son esas mulleres improtantes, por que e que destacamos cada un de nós delas.
En 2º de primaria traballamos o conto de "Artur e Clementina" no que tratamos o tema da identidade, de coñecernos, de respectar as nosas preferencias e gustos. Vimos o infeliz que era Clementina ao verse obrigada a prescindir de todos os seus soños e ter que calar por medo a non dicir o apropiado. Tamén chegamos á conclusión de que todas e todos somos importantes e que ninguén debe anularnos como persoas.
Rematamos as actividades redactando como nos gustaría que rematase o conto. En todos os casos Clemetina facía dos seus desexos unha realidade.
Que vos parece mulleres que nos ledes???
